Janus Watzeels vanaf eerste uur bij Lageländer

Door Jan de Keizer

Annie begint te vertellen en inmiddels schuiven ook kinderen Annette en Albert aan, die haar verhalen over Janus aanvullen. Janus was degene die al betrokken was vanaf het moment dat Theo Schipper en Jan van de Wijngaart het idee hadden geopperd een Beierse Kapel te willen oprichten. Het blijft een beetje ondoorzichtig of hofkapel ‘Houd oewe Tetter’ of Die Lageländer er eerder was, maar veel muzikanten van Die Lageländer waren in ieder geval ook betrokken bij het ontstaan van de hofkapel. 

Janus startte op zeer jonge leeftijd met het maken van muziek. Via Amor Musae kreeg hij als kind les van de heer Moelands. Hij startte als muzikant op een althoorn. Na verloop van tijd was je dan goed genoeg om naast iemand te gaan zitten in het groot orkest, en die leerde je dan verder de benodigde vaardigheden.

Toen de toenmalige bassist van Amor Musae stopte, is Janus op de Bes-bas gaan spelen. In de hofkapel blies hij nog wel ventieltrombone, met een plastic mondstuk. Ooit had hij hierop zo hard geblazen, dat hij het kapot blies. 

Annie speelde in die tijd bij de hofkapel zelf ook mee op de bekkens. Zo hebben zij samen daar 22 jaar gespeeld. Bij Die Lageländer is Janus gelijk Bes-bas gaan spelen. Hij heeft er veel muzikaal leiders meegemaakt, te beginnen met Jan Nuiten en daarna Jan Martens, Ruud Kavelaars, Nol Le Blanc, Anton Wevers, en op het laatst zoon Albert.

Er werd gerepeteerd bij ’t Hert en later bij Theo Schipper en Kees Koeken in de garage. Ze speelden toen ook regelmatig in verzorgingstehuizen. Bij een van de optredens rolde de grote trom van zijn kruk en broer Toon liep er achter aan en sloeg gewoon door. De mensen laaiend enthousiast; die dachten dat het een geplande grap was.

Zo zijn er nog veel anekdotes uit de periode van 1966-2015 dat Janus muziek maakte met Die Lageländer. Heel lang is Janus ook nog secretaris en voorzitter geweest. Dat liep weleens door elkaar heen, want Janus was gewoon Die Lageländer.

Familieorkest

In de jaren tachtig had de familie Watzeels al een familieorkest met Toon, Kees, Jan, Janus en Albert, dus muziek is wel hun passie. Annie haalt nog aan dat de dames als aanhang van Die Lageländer nog een keer allemaal als kleding een Dirndl hadden gemaakt en die dan aandeden bij hun optredens. Ook heeft Janus nog eens gespeeld in een radioprogramma van Radio Veronica. Te veel verhalen om allemaal op te schrijven, maar heerlijk om te horen hoeveel plezier ze allemaal met elkaar hebben gehad.

Bij de vraag 'waar denk je aan als je een nummer zou moet noemen?', dan is dat de ‘Löffel polka’. Waarbij dan Toon Schuijbroek vroeger op de lepels meedeed, altijd een succes. In die tijd hadden ze zelfs een eigen aanhangwagen, ‘d’n Bruno’, om alles te vervoeren.

Muziek verbindt mensen

Ja muziek zit wel in de genen; Annette heeft jarenlang bij verschillende bands getrommeld, Albert speelt nog steeds bij “Amor Musae”, en heeft nadat hij gestopt was bij Die Lageländer met enkele leden ‘Tabrassco’ opgericht. Hij speelt daarmee een breder pop-repertoire in een Oostenrijks jasje. Het doorgeven van muziek maken zit bij de familie Watzeels wel goed, want ook de kleinkinderen doen het. Dus muziek maken zit echt in de genen. Bij de vraag wat is er dan zo mooi aan is, roepen ze alle drie ,,Muziek is de enige taal die elk mens verstaat, muziek verbindt de mensen.’’

Het lenteconcert van Die Lageländer is zondag 19 april van 13.30 tot 16.00 uur in De Drie Linden in Prinsenbeek. Iedereen is welkom en de toegang is gratis.