Laatste dag Aardbeienkwekerij Van Haperen

Kees is in juni 65 jaar geworden en dat vond hij een mooie leeftijd om met pensioen te gaan.

Sinds de start kweekten ze bij Van Haperen aardbeien, eerst in de vollegrond en later ook in de kas, bijna jaarrond. Sinds 2009 op stellingen. Bijna twintig jaar hadden ze ook frambozen, bramen en blauwe bessen.

Kees en Rian hebben altijd gewerkt met jongeren uit het dorp en de omgeving, en bewust niet met arbeidsmigranten. Vooral omdat ze het heel leuk vonden met de jeugd. Bovendien moest er voor arbeidsmigranten ook voor huisvesting worden gezorgd. ,,En wij vonden het juist fijn om, als iedereen na het werk weer naar huis was, ook nog een privé te hebben'', verklaart Rian.

Mond tot mond

Het was ook niet nodig; er waren altijd voldoende scholieren en studenten beschikbaar. Plaatsten ze de eerste jaren nog wel een advertentie voor nieuwe vakantiewerkers, daarna ging het eigenlijk altijd van mond tot mond. In de zomer waren er tussen de zeventig en tachtig jongeren aan het werk en ongeveer de helft kwam dan het jaar daarop meestal weer terug.

De jongere scholieren werkten meestal ’s ochtends, terwijl de ouderen wel de hele dag doorgingen. Met prettige arbeidsvoorwaarden lukte het goed om de jongeren te binden; er heerste een ontspannen sfeer en er was natuurlijk de barbecue. Wie bij slecht weer kwam opdagen werd bovendien extra beloond. Het streven was altijd om ze positief te stimuleren. Een aantal bleef zijn werkgever heel lang trouw, door vaak naast een vaste baan ook nog op zaterdag te blijven plukken. Eén zelfs twintig jaar.

Envelop

Veel tieners en twintigers werkten er graag; er was ook veel gezelligheid onder elkaar. Dat ze aan het eind van de week een envelop met het verdiende loon kregen, konden ze natuurlijk ook waarderen. Dat was eerst nog contant. ,,Zeker de kinderen van dertien, veertien jaar voelden dan echt waarvoor ze hadden gewerkt.’’

Dat Kees en Rian zo midden in de zomer stoppen, heeft te maken met de planning op het bedrijf. ,,Eerst moet je een stip op de horizon zetten; dat was de 65ste verjaardag van Kees. En vandaag zijn de overwinterde planten afgeplukt’’, luidt de praktische verklaring. Dit gebeurde deze zaterdag met een man of twaalf, allemaal al lang in dienst. ,,We hebben de laatste aardbeien geplukt en een deel van de kas leeggeruimd. Om half elf waren we klaar. En straks natuurlijk nog, zoals bij het plukkersfeest, samen afsluiten met hamburgers en broodjes.’’

Contact met de jeugd

Of ze het niet zullen missen? ,,Zeker het contact met de jeugd, dat vonden we het leukst. Samenwerken met al die scholieren en studenten. Hun verhalen aanhoren en ze zien opgroeien. Er zijn er veel die er tussen de vijf en tien jaar bij ons hebben gewerkt. Dat ze als dertienjarige nog omhoog moeten kijken als ze tegen je praten en dat het een paar jaar later andersom is. Dat ze hun diploma’s halen en vervolgstudies gaan doen en later een vaste baan krijgen. Maar ook de enthousiaste verhalen van de vaste zaterdagwerkers, zij die zo rond Sinterklaas zijn gestopt en dan na carnaval weer terugkomen. Dat gaan we echt wel missen.’’

Vandaag was ook de laatste dag van de huisverkoop. Kees en Rian en hun kinderen Ellen en Mark wil alle klanten bedanken, mensen die vaak op de fiets of te voet een doosje aardbeien kwamen halen. Ook degenen van verder weg trouwens, klanten die het lekkere zachtfruit aan de Overveldsestraat allemaal zo waardeerden.