Na 37 jaar afscheid van Prinsenbeekse peuters
Door Kober
Hellen begon haar carrière als bibliothecaresse, maar stopte met werken toen zij kinderen kreeg. ,,Zo ging dat vroeger’’, beaamt Hellen. Niet veel later verhuisde het gezin van Breda naar Prinsenbeek. ,,Zodra mijn jongste naar school ging, zag ik een advertentie van peuterspeelzaal ’t Olifantje. Zij zochten een peuterleidster; in januari 1989 ben ik daar gaan werken.’’
Maar liefst twintig jaar bracht Hellen door bij ’t Olifantje aan de Schoolstraat. ,,Vroeger waren we daar een kleine, onafhankelijke organisatie’’, vertelt ze. ,,Toen Prinsenbeek zijn zelfstandigheid verloor, gingen we op in COKB, wat later Kober werd.’’ Na een uitstapje naar kinderdagverblijf Kleine Prins in Breda, keerde Hellen snel terug naar haar vertrouwde Prinsenbeek. Ze werkte bij locatie Prinsentuin in De Knipoog en verhuisde mee naar Kindcentrum De Griffioen. De plek waar haar prachtige loopbaan eindigt.
Met peuters protesteren
Hellen heeft genoeg mooie herinneringen: ,,In 1997 werd Prinsenbeek onderdeel van Breda. De gemeente Breda verplichtte alle leidsters een pedagogisch diploma te halen, waardoor ik een jaar lang heb gestudeerd. Ik weet nog dat Prinsenbeek graag zelfstandig bleef, dus namen we alle peuters mee voor een protest bij het gemeentehuis. Dat kon toen gewoon!’’
,,Het werken in de kinderopvang is in al die jaren veel professioneler geworden’, is haar ervaring. ,,Ik ben blij dat ik me heb mogen ontwikkelen, voor mezelf en voor de kinderen.’’ Naast pedagogisch professional was zij stagebegeleider, interne auditor en voorleescoördinator. Vanuit de liefde voor haar oude vak vond ze het heerlijk om kinderen voor te lezen.’’
Generaties zien opgroeien in het dorp
Met vier kinderen, negen kleinkinderen en honderden kleintjes die zij op de opvang heeft begeleid, is Hellen een bekende voor de gezinnen in ons dorp. Hellen: ,,Mijn kleinkinderen gaan naar de school en opvang bij De Griffioen. En de peuters die ik vroeger in de groep had, brengen hun eigen kinderen weer naar mij. Het blijft bijzonder dat ik generaties heb zien opgroeien in Prinsenbeek.’’
Ze kijkt uit naar haar pensioen. ,,Maar ik ga alle ouders, kinderen en Kober-collega’s ontzettend missen. Wat heb ik met plezier gewerkt in de kinderopvang!’’
Welverdiend pensioen
Domenique Romme heeft, namens de ouders, nog een boodschap voor Hellen: ‘Een bijzonder moment is aangebroken: na vele jaren vol toewijding mag u met pensioen! Als voormalig leerling in 1995 op ’t Olifantje, waar ik goede herinneringen aan heb, zit nu onze zoon Charlie bij u in de klas. En ook hij is vol lof. ‘Juf Hellen is heel lief’, zegt hij vaak. En dit is ook hoe ik me juf Hellen herinner. Onze zoon gaat met zoveel plezier naar de opvang en dat is grotendeels aan haar te danken. Het is bijzonder dat Juf Hellen al die jaren met zoveel liefde, aandacht en inzet heeft gewerkt. Ze heeft ontzettend veel kinderen een warme, veilige en vertrouwde plek gegeven. We gunnen haar een welverdiend pensioen!’
