Dag meneer Ad

Onderwijzer Ad Konings heeft afgelopen vrijdag, na 40 jaar op de Apollo, officieel afscheid genomen van zijn school. Met ingang van het nieuwe schooljaar gaat hij genieten van zijn welverdiende pensioen. Vrijdag was meneer Ad het stralend middelpunt tijdens alle activiteiten die rond zijn afscheid waren georganiseerd.

Op het moment dat de huifkar de straat kwam inrijden, werd het lied ‘Welkom, welkom  meneer Ad' door iedereen gezongen. Samen met zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen werd hij vervolgens tijdens de wandeling over de rode loper door iedereen toegejuicht.

Het programma begon met een vossenjacht rondom de school, waarbij alle vossen opdrachten voor de kinderen hadden, die natuurlijk te maken hadden met meneer Ad. De laatste post zat in de school, waar de kinderen iets lekkers te eten en te drinken kregen.

Iedereen verzamelde zich na de vossenjacht in de voor deze gelegenheid versierde aula van de school. Daar kreeg meneer Ad van de kinderen van zijn groep 4/5 een prachtig beeld aangeboden, waar de kinderen de afgelopen weken samen met een kunstenares aan hadden gewerkt. Vervolgens bood ook de leerlingenraad van de school, namens alle kinderen, een aantal cadeaus aan. Zo was er een spel, waarin al zijn oud collega's te zien zijn, een echte chocoladebeer en goudvissen voor in zijn vijver.

Daarna volgde een speciaal voor meneer Ad opgezette  ‘Apollo got Talent' show. Hierin lieten de kinderen van de Apollo, groot en klein, zien dat ze echt veel verschillende talenten hebben. Zo waren er toneelstukjes over meneer Ad, was er ballet, werd er gezongen en speelde een leerling een prachtig pianostuk. Er was zelfs zoveel talent, dat de show een kwartiertje uitliep en de ouders iets langer dan normaal op hun kinderen moesten wachten! Met een ijsje, uitgedeeld door de kleinkinderen van meneer Ad, gingen alle kinderen om kwart voor vier weer naar huis.

Om vier uur begon de receptie. Al snel vormde zich een lange rij bij het receptieboek en stond de aula vol. Oud-collega's, oud-leerlingen, oud-ouders, ouders, vrienden en kennissen, ze waren er allemaal. Na enkele toespraken, vele handen, mooie wensen en cadeaus sloot meneer Ad rond half zeven de receptie af. En zoals hij het zelf aangaf: ‘Het was zoals hij gehoopt had dat het zou zijn!'