Bewoners Bongerd voelen zich niet veilig
Wijkagent Mitchel Verregghen ontvangt in een keet van handhaving een tiental bewoners. Dit doet hij samen met vertegenwoordigers van woningcorporatie Laurentius en handhavers van de gemeente. Op de tafel in de wagen liggen folders over hoe een drugslab te herkennen en kaarten met de geuren van xtc en hennep.
Zo’n gebeurtenis heeft impact op het veiligheidsgevoel van buurtbewoners en roept vragen op, verklaart hij de op zo korte termijn georganiseerde samenkomst. En vragen hebben de buurtbewoners zeker. Want wat nu? De wijkagent bevestigt dat de verdachte nog vast zit voor onderzoek. Dat hij kon worden aangehouden na een anonieme tip. En dat er veel vaten met chemische middelen zijn afgevoerd. Het gaat vermoedelijk om een versnijdingsplek voor cocaïne, gevaarlijk midden in een woonwijk. Als er vuur bij komt, kan de boel zo ontploffen.
De wijkagent probeert de bewoners gerust te stellen met de mededeling dat er geen directe dreiging is. Het adres en de straat hebben de aandacht van de politie. Er wordt ook extra gesurveilleerd. En als bewoners iets opvallends waarnemen, is het dringende verzoek dat te melden bij de politie, die hier dan prioriteit aan geeft. Voor andere maatregelen is nu geen aanleiding.
Waarom het pand nog niet is verzegeld? Er zou zomaar nog een relatie van de bewoner naar binnen kunnen gaan, een contact mogelijk ook niet helemaal zuiver op de graat. Tot een zogenaamde Damocles-sluiting voor opgerolde drugspanden kan alleen de burgemeester besluiten. Mogelijk dat dat nog gebeurt, horen de aanwezigen.
Hoe lang het pand onbewoond blijft, durft de medewerker van Laurentius niet te zeggen. Dat hangt af van veel verschillende factoren. Maar als het aan Laurentius ligt, keert de verdachte niet meer terug naar zijn woning. ,,Dit staan we niet toe; we hanteren een zerotollerancebeleid. We willen niet dat dit in een woonwijk plaatsvindt'', aldus de vertegenwoordiger van de woningcorporatie. Er is echter wel een voorbehoud, voegt hij eraan toe. De rechter neemt immers de uiteindelijke beslissing.
Daarom hamert hij erop dat buurtbewoners informatie aandragen die van belang is om de rechter te overtuigen. ,,We willen dat iedereen hier prettig en fijn woont.'' Niet heel de buurt moet onder één persoon lijden, is zijn overtuiging. De aanwezige buurtbewoners lijken er voor hun veiligheid liever niets mee te maken te willen hebben. Dat het op het betreffende adres al langer niet helemaal pluis was, is duidelijk ook niet zo’n grote verrassing voor de omgeving, blijkt wel uit hun reacties.
