Groenrijk 728 sept
  1. Dienst

    Kirsten van Bokhorst is dierenarts bij Dierenkliniek de Baronie. Regelmatig bericht ze op Prinsenbeeknieuws.nl over haar werk en belevenissen als dierenarts in Prinsenbeek. Dit keer vertelt ze over de hulpverlening tijdens de nachtelijke uren.
    • (Foto's: Dierenkliniek De Baronie)

    Kirsten van Bokhorst is dierenarts bij Dierenkliniek de Baronie. Regelmatig bericht ze op Prinsenbeeknieuws.nl over haar werk en belevenissen als dierenarts in Prinsenbeek. Dit keer vertelt ze over de hulpverlening tijdens de nachtelijke uren.


    Door Kirsten van Bokhorst
    De eigenaresse van een bevallende hond zei het laatst het nog tegen me, 's nachts om 5 uur: ,,Leuk beroep heb je uitgekozen hè Kirsten.'' Ze zei het met een knipoog. Ik heb namelijk het mooiste beroep van de wereld en wil graag dieren in nood helpen, maar ook ik word niet zo graag uit mijn bed gebeld. Maar spoeddiensten horen erbij als dierenarts. Zoals eerder gezegd worden dieren nu eenmaal niet alleen tijdens kantooruren ziek.

    Soms heb ik het mogelijk naïeve idee dat de meeste mensen 's nachts slapen. Toch blijkt dat vaak genoeg anders te zijn. Bijvoorbeeld om 4 uur 's nachts: ,,Ik heb net op de poot van mijn parkiet gestaan, wat moet ik doen?.'' Of een ander: ,,Ik kom net thuis van het stappen en mijn kat is uit het raam gevallen.'' Ik: ,,Kom maar meteen.'' Zij: ,,Oké maar hoe? Ik mag echt niet meer rijden na al dat bier…''


    Als ik 's nachts word gebeld tel ik meestal eerst hardop tot drie om te testen of mijn stem ook wakker is geworden. Meestal kan ik diereigenaren dan vrij adequaat van advies voorzien. Toch is het ook wel eens gebeurd dat ik echt niet meer wist wie en waar ik was. Laat staan dat ik begreep wat ik moest doen met deze wekker waar een stem uit kwam. Toen de mevrouw aan de andere kant zei: ,,Volgens mij… ben je nog niet helemaal wakker.'' Toen viel het één en ander op z'n plek. Een paar seconden later wist ik weer dat ik dierenarts was en dat haar papegaai hulp nodig had.


    Als dierenarts tref je allerlei patiënten tijdens de dienst; van een vergiftigde hond, een aangereden kat tot een benauwde papegaai. Toch betekent ‘dienst' niet altijd ‘spoed'. Met name in het weekend komen ook veel ‘gewone' aandoeningen voor zoals oorontsteking en diarree. Meestal is dit niet levensbedreigend, maar voor een huisdier is het vaak wel prettiger om snel geholpen te worden in plaats van te wachten tot maandag. Dat is dan best te organiseren, want wij zijn er in de praktijk om mensen te helpen met de zorg voor hun dier, ook als dat buiten openingstijden is.


    Daarnaast komt het voor dat we gebeld worden over vreemde zaken die helemaal los lijken te staan van een medisch noodgeval. Soms zijn die gevallen echt heel gek en zelfs lachwekkend. Zoals de keer dat de politie me belde over een wolf die op de snelweg liep. Ze vroegen me om hem te komen vangen, want ‘ik had toch wel een verdovingsgeweer'. Nu heb ik best een avontuurlijk beroep, maar echt geen verdovingsgeweer en al helemaal geen schietervaring. Omdat ik toch het gevoel had dat ik iets moest doen met deze oproep, besloot ik in ieder geval te gaan kijken. Ik verzamelde een voerbakje en wat brokjes want ik dacht, we zullen wel zien hoe het zit met die ‘wolf'. En die scepsis bleek terecht; vijf minuten later werd ik gebeld, ze hadden het baasje van de Ierse wolfshond gevonden…


    Vrijdag 26 augustus 2016
    PrinsenbeekDierenkliniek De Baroniedierenarts
    • (Foto's: Dierenkliniek De Baronie)
    0
    Reacties