Groenrijk 728 voorjaar
  1. Gevlucht naar Nederland, en dan?

    Het eerste jaar in Nederland was heel moeilijk, vertelde Ahmad Almousa maandagavond in Zaal Marktzicht in Prinsenbeek. ,,Ik was bang van jullie.’’ Hij kon zich ook niet goed concentreren op school, vooral omdat hij geen contact kon leggen met zijn familie in Syrië.

    De 43-jarige geschiedenisdocent uit het Syrische Raqqa - nu zwemleraar in het Sonsbeeck in Breda - hield in Marktzicht een presentatie, nog af en toe zoekend naar een woord maar wel in het Nederlands. Ook docent Nederlands Thea Friederichs van VluchtelingenWerk Breda was hier op uitnodiging van Rotaryclub Prinsenbeek en Omstreken. Zij sprak over de begeleiding van vluchtelingen zoals Ahmad. Het aantal toehoorders was bescheiden, maar dat kwam de interactie weer ten goede.

     

    De eerste jaren in Nederland sliep Ahmad heel slecht, legde hij uit. ,,Drie tot vijf uur per nacht, gewoon op de grond. Ik kreeg wel geld van de gemeente voor een bed, maar mijn familie had honger, dus stuurde ik het geld naar hen op.’’ Pas vanaf het moment dat hij hoorde dat hij hier mocht blijven, kon hij eindelijk wat beter slapen.

     

    Thea maakte duidelijk uit wat VluchtelingenWerk Zuid-Nederland zoals doet. Het is een professionele vrijwilligersorganisatie met meer dan 3.500 vrijwilligers en ruim 300 beroepskrachten. De organisatie komt op voor de rechten van vluchtelingen en nieuwkomers en helpt hen bij het opbouwen van een nieuw bestaan in Nederland. ,,Het totaalpakket, van binnenkomst tot en met inburgering, werk en studie. Van taal, maatschappelijke en juridische begeleiding tot arbeidsparticipatie.’’

     

    Minder racisme

    Ahmad vertelde over zijn ervaringen sinds de vlucht voor de oorlog in Syrië in 2012. Over zijn reis van zeven maanden, een tocht waarvan hij de helft lopend aflegde. En over hoe hij en zijn broers uiteindelijk in een groot aantal verschillende Europese landen terechtkwamen. Zijn keuze voor Nederland was een bewuste. ,,Het is hier veilig en er is minder racisme.’’

     

    Na vele omzwervingen kwam hij uiteindelijk via negen asielzoekerscentra in 2015 in Breda aan. Hij wilde zo gauw mogelijk aan het werk. ,,Ik ben ook meteen vrijwilligerswerk gaan doen.’’ Maar vooral de eerste tijd in Nederland viel het allemaal niet mee. Hoe hij er psychisch dan toch goed doorheen gekomen is, wilde één van toehoorders weten. Vooral zijn buren hebben hierbij een grote rol gespeeld, maakte hij duidelijk. Maar ook de leraren op school, het contact met andere Syriërs in de omgeving en niet in de laatste plaats zijn coach. ,,Zonder mijn coach durf ik geen handtekening ergens onder te zetten.’’

     

    Helpen integreren

    Ria Bekkers, zelf nauw betrokken bij de begeleiding van Syrische statushouders in Prinsenbeek, vroeg zich af of hier niet nog een slag te maken is. In het dorp is immers een groep vrijwilligers die de nieuwkomers graag wil helpen integreren. Maar vanwege de privacy kunnen we er niet achter komen wie deze mensen zijn. De gemeente mag dit niet doorgeven.’’ Kan dit niet op de een of andere manier worden opgelost, vroeg ze zich af.

     

    Cultuurverschillen? Daar hoefde Ahmad niet lang over na te denken. ,,Carnaval. Wat was dat? Zoiets had ik nog nooit gezien.’’ Stond hij er het eerste jaar nog een beetje van een afstand naar te kijken, inmiddels kan hij de lol ervan inzien en gaat hij zelf ook compleet verkleed. Ook het feit dat er belasting moet worden betaald in Nederland, vond hij vreemd. Dat je daarmee niet alleen voor jezelf werkt.

     

    Inburgeringsexamen

    Om de aanwezigen te laten ervaren wat de nieuwkomers zoal moeten weten alvorens met succes een inburgeringsexamen af te kunnen leggen, kregen ze in quizvorm een aantal vragen voorgelegd. Van de grondwet van 1848 tot het gebruik van beschuit met muisjes bij de geboorte en de verplichting om je te verzekering tegen ziektekosten. Zo’n examen moet iedere asielzoeker - eenmaal erkend als vluchteling en met toestemming om in Nederland te blijven - behalen. Voor de aanwezigen leek het misschien niet zo heel moeilijk, maar er is een enorm verschil in opleiding bij de verschillende vluchtelingen, zo werd uitgelegd. Dan zijn er nog de verschillen in cultuur en is de test ook nog eens in de nieuwe taal.

     

    Over teruggaan naar Syrië is Ahmad duidelijk: zijn toekomst is in Nederland.

    Woensdag 04 maart 2020
    PrinsenbeekRotaryclub PrinsenbeekVluchtelingenWerkSyrie
    0
    Reacties
  1. Iets gebeurd in ons dorp?
    Een aankondiging?
    Stuur uw tips, nieuws en foto's s.v.p. naar de redactie.